Cultuurhistorie en geschiedenis in Spitsbergen - Arctische natuur op Spitsbergen - Arctische avonturen op Spitsbergen - Terug naar HX Spitsbergen Expedities

De hele archipel van Spitsbergen (Svalbard) is qua landoppervlakte ruim anderhalf keer zo groot als Nederland. De bevolking telt ongeveer 2500 inwoners. Longyearbyen is de grootste nederzetting op de eilanden en tevens de zetel van de gouverneur (sisselman). Het is een kleurrijke, moderne stad met eersteklas voorzieningen, zoals uitstekende hotels en restaurants, regelmatige vliegverbindingen met het Noorse vasteland en een indrukwekkend aanbod aan activiteiten voor elke reiziger.

Spitsbergen vanuit de lucht

Onder begeleiding van ons deskundige expeditie team zult u betoverd raken door de wilde dieren: majestueuze ijsberen, kolossale walrussen en edele walvissen, maar ook zeevogels , rendieren en poolvossen. U krijgt de kans om al deze en nog veel meer dieren te spotten vanaf het schip, de expeditie boot, een kajak of aan land. En voor degenen die vastbesloten zijn om alles te zien wat er te zien is, is er zelfs de De ultieme Spitsbergen expeditie cruise.

Noordwest Spitsbergen National Park

Dit prachtige nationale park, bezaaid met fjorden, stranden en warmwaterbronnen, kent een lange geschiedenis van ontdekkingsreizen. Daarnaast is dit het leefgebied van verschillende soorten walvissen, waaronder Beloega’s en narwal walvissen; zeehonden en ijsberen.

Monacobreen bij de Liefdefjord

Monacobreen (Gletsjer) & Liefdefjord

Monacobreen (breen = gletsjer) is vernoemd naar de eerste prins Albert van Monaco, een beroemde ontdekkingsreiziger uit het begin van de twintigste eeuw. Hij was een pionier van wat uiteindelijk de wetenschap van de oceanografie zou worden.
Monacobreen is een van de meest indrukwekkende en grootste gletsjers van Spitsbergen, gelegen in Liefdefjorden. De gletsjer heeft een breedte van ongeveer 7 km en een indrukwekkende hoogte van 60 meter. De gletsjer strekt zich diep uit in het binnenland en wordt omgeven door torenhoge bergen van bijna 800 meter hoog. Hij is zeer actief en kalft regelmatig af, waardoor de nabijgelegen Liefdefjorden vaak met ijs wordt gevuld.

Moffen

Moffen is een fascinerend eilandje. Moffen ligt direct ten noorden van 80°N. Na de bijna-uitroeiing van de walrus op Spitsbergen halverwege de 20e eeuw, speelde Moffen een belangrijke rol in de herintroductie van de soort, een proces dat nog steeds gaande is. Tegenwoordig zijn er vaak grote aantallen walrussen te vinden aan de zuidpunt van het eiland, soms meer dan 100 dieren. Dit is de reden waarom Moffen beschermd is. De nadering tijdens de zomer (15 mei tot 15 september) is beperkt tot een minimale afstand van 500 meter.

Walrussen op Moffen

Hinlopen Straat

Deze zeestraat is de doorgang tussen het eiland Spitsbergen en Nordaustlandet en is ongeveer 160 km lang. Het duurt vaak even voordat deze voldoende ijsvrij is om er veilig doorheen te varen. Aan de westoever bevind zich de bij vogelaars bekende Alkefjell rots. Hier nestelen duizenden zeevogels op smalle richels op de steile rotsen. Het is een imposant schouwspel die gelijkenis heeft met het drukke luchtverkeer zoals bij een bijenkorf. Het zijn echter geen bijen maar dikbekzeekoeten, papegaaiduikers, drieteenmeeuwen en zwarte zeekoeten...

Vogelrots Alkefjellet

Nordaustlandet

Nordaustlandet, wat "Noordoostland" betekent, is het op één na grootste eiland van de archipel Svalbard. Het eiland is door ijs gevormd tot een landschap van ijskappen, grillige kliffen en uitgestrekte toendra.

Het eiland is volledig onbewoond en bestaat grotendeels uit omvangrijke ijskappen en toendra. Het ligt geheel binnen het natuurreservaat Nordaust-Svalbard. Met een dikte tot wel 560 meter wordt er vaak met zodiacs gevaren langs de ijskap, een enorme gletsjerwand die zich kilometers ver uitstrekt. De watervallen van smeltwater zijn een adembenemend schouwspel, die met donderend geraas over scherpe randen de zee in storten en onderweg rivieren door het ijs vormen. De enorme omvang van de ijsbergen die van de gletsjer afbreken, zijn adembenemend.

Bråsvellbreen

In het zuiden van Nordaustlandet ligt Bråsvellbreen, die deel uitmaakt van de Austfonna-ijskap. De ijsklif is hier zo indrukwekkend dat hij te zien is in de openingscredits van de bekende BBC serie The Frozen Planet. Hier ontmoet de enorme ijskap van Austfonna, die 58% van Nordaustlandet bedekt, de zee. Het is de op twee na grootste ijskap ter wereld. Hij schuift vaak vooruit en strekt zich op sommige punten wel 10 kilometer in de zee uit.

Brasvellbreen

Kvitøya

Dit eiland, vrij vertaald het witte eiland, is het meest oostelijke eiland van de archipel. Het eiland is vrijwel geheel bedekt met ijs. Ondanks de ijskap is er echter nog steeds veel wild te vinden op de weinige open plekken aan de randen van het eiland. Vogels die de voorkeur geven aan vlakke gebieden voor hun kolonies, zoals roodkeelduikers en arctische sternen, arriveren tijdens het broedseizoen. IJsberen komen vrij vaak voor langs de kusten en er is een robuuste populatie walrussen (meer vrouwtjes dan mannetjes) die de regio als rustplaats gebruikt.

In 1897 werd het eiland de eindbestemming voor een bemanning van een waterstofballon onder leiding van de Zweedse ontdekkingsreiziger Salomon August Andrée. In een poging om over de Noordpool te vliegen, moesten ze landen in het Arctische pakijs en reisden ze te voet naar het eiland. Ondanks een grootschalige zoek- en reddingsoperatie wist niemand van hun verdwijning op het eiland. Pas 30 jaar later vond een Noorse zeehondenjager de overblijfselen van de noodlottige expeditie. Op het eiland staat nu een monument ter nagedachtenis aan de bemanning.

IJsberen op Kvitoya

Zuidoost Svalbard National Park

Dit nationale park, vol rotsachtige eilandjes, bergplateaus, toendravlaktes en ijsschotsen, is aangewezen als belangrijk vogelgebied en biedt onderdak aan ivoormeeuwen, Svalbard-rendieren, poolvossen en walvissen.

Het natuurreservaat Søraust-Svalbard omvat de twee grote eilanden Edgeøya en Barentsøya, en ook Tusenøyane, Ryke Yseøyane en Halvmåneøya. De twee belangrijkste eilanden worden gekenmerkt door plateaugebergten, plateaugletsjers en grote, ijsvrije valleien. Aan de westkust bevinden zich grote begroeide strandvlaktes, terwijl de oostelijke delen kaal zijn en gedomineerd worden door grote gletsjergebieden. Tusenøyane, Halvmåneøya en Ryke Yseøyane hebben relatief weinig vegetatie. Barentsøya en Edgeøya hebben grote populaties Svalbard-rendieren en poolvossen. Beide eilanden zijn het hele jaar door belangrijke leefgebieden voor ijsberen, en er zijn verschillende broedplaatsen te vinden.

Walrussen bij Kapp Lee, Edgeoya in Ziuidoost Spitsbergen

Zuid Spitsbergen National Park

Tot de meest populaire kenmerken van het park behoren de uitgestrekte gletsjers, diepe fjorden en afgelegen eilanden, die adembenemende uitzichten bieden op de Arctische wildernis. De indrukwekkende Hornsundfjord wordt gekenmerkt door de torenhoge kliffen en met ijs bedekte bergtoppen, terwijl de kustlijn van Storfjorden een ruige, winderige schoonheid biedt die de rauwe kracht van de natuur in het hoge Noordpoolgebied benadrukt.

Hornsund

De kliffen hier zijn de thuisbasis van grote kolonies alken, zeekoppen en noordse stormvogels, samen met poolvossen en Spitsbergenrendieren. Ga naar buiten op het dek om zeehonden en walvissen te spotten, de berg Hornsundtind te bewonderen en gletsjers te zien die tot in de zee reiken. Leer ook meer over Wanny Woldstad, de eerste vrouwelijke pelsjager die op Spitsbergen jaagde.

Burgerbukta

Burgerbukta is een beschutte baai verscholen in de indrukwekkende Hornsundfjord in het zuiden van Spitsbergen, voelt alsof je een verborgen kamer van de Arctische regio binnenstapt. Torenhoge gletsjers en grillige bergtoppen rijzen om je heen, terwijl blauwgetinte ijsbergen geruisloos over het kalme water drijven en een adembenemende introductie vormen tot de ruige en ongerepte schoonheid van Svalbard.

Gletsjer in Burgerbukta bij Hornsund

Bellsund

Deze baai herbergt de klassieke schoonheid van de met sneeuw bedekte bergen van Bellsund bewonderen – een historisch gebied waar je aan de kustlijn nog sporen kunt zien van de vroegere walvisvaart en mijnbouw. Bijvoorbeeld bij Calypsobyen, waar een kolonie Noordse sternen zijn intrek heeft genomen in wat ooit een bescheiden mijnwerkersnederzetting was. Er staan verweerde overblijfselen van hutten en verroeste apparatuur er nu als stille getuigen, die zich langzaam overgeven aan de krachten van de natuur. Bij het betreden van het land wordt de stilte alleen onderbroken door de fluisterende wind en de roepen van zeevogels die boven je cirkelen. In de zomer barst de omringende toendra los met arctische flora, terwijl rendieren vaak vredig in de buurt grazen, ongestoord door de aanwezigheid van mensen. Calypsobyen is een plek waar geschiedenis en natuur samenkomen in een stille, beklijvende sfeer.

Uitzicht over Bellsund vanaf Bamsebyn